Het verhaal van Désirée Verduijn, zorgcoördinator
“Als je ziet welke kansen ik heb gekregen, gun ik dat iedereen”
Désirée stapte als stagiair binnen bij GGZ Delfland. Inmiddels begeleidt ze als zorgcoördinator zes teams. Als er iets nieuws opgezet moet worden, stroopt ze haar mouwen op en gaat ze het gewoon doen. “Dankzij het vertrouwen en de ondersteuning die ik hier krijg, durf ik die uitdagingen ook aan.”
“In mijn eerste jaren bij GGZ Delfland heb ik als ambulant persoonlijk begeleider onwijs veel geleerd. Ik begeleidde op de afdeling Beschermd wonen plus* cliënten bij het opbouwen van hun leven, zodat ze na een paar jaar weer zelfstandig kunnen wonen. Ik kwam net uit de schoolbanken en dan sta je ineens middenin het leven. Dat vond ik soms best spannend’, lacht Désiree. ‘Maar ik ben altijd goed begeleid. En ik weet nog dat ik toen dacht: ‘Ja, nu heb ik die opleiding gedaan en nu ga ik het doen ook’.”
* Beschermd wonen plus is een aanbod van GGZ Delfland waarbij we mensen met complexe psychiatrische problemen tijdelijk in beschermde woonvormen intensief begeleiden zodat ze zelfstandig leren wonen.
Opzetten nieuw ambulant team
Na vijf jaar als persoonlijk begeleider kreeg Désirée behoefte aan meer verantwoordelijkheid. “Ik begeleidde al stagiaires en maakte bijvoorbeeld de roosters, maar ik wilde ook meedenken over beleid en hoe we de zorg inrichten. Dat klinkt misschien zelfverzekerd, maar ik vond het destijds behoorlijk spannend om dat tegen mijn manager te zeggen. Het was voor haar geen verrassing. Ze had me zo zien groeien, dat ze alle vertrouwen had in een nieuwe stap. ‘Kijk maar rond’, zei ze.” Het werd het opzetten van een nieuw ambulant team voor cliënten die langdurige begeleiding (ATL) nodig hebben. “Eerst samen met mijn zorgcoördinator, maar toen hij covid kreeg, heb ik de coördinatie alleen opgepakt. Ik heb uiteraard wel ondersteuning gevraagd en mocht het interne trainingsprogramma ‘Lez is more’ doen, waarin je leert om een idee in de praktijk neer te zetten.”
>> Lees hier het interview met Désirée over het nieuwe ambulante team voor langdurige begeleiding.
Beschermd wonen in Schiedam
Eind 2023 stond de volgende uitdaging op de stoep. “Mijn manager vroeg of ik samen met haar in Schiedam een nieuwe beschermde woonvorm wilde opzetten voor cliënten met psychische klachten die we ondersteunen om (weer) zelfstandig te kunnen wonen. Dat leek me superleuk. Ik vond het wel moeilijk om het nieuwe ATL over te dragen, want het liep net, we hadden teamleden aangenomen, netwerkpartners waren tevreden. Mijn collega, de zorgcoördinator van onze beschermde woonvorm in Delft, heeft het stokje van mij overgenomen en het ATL verder uitgebreid in Delft en opgestart in het Westland. Zo kreeg ik mijn handen vrij voor de nieuwe beschermde woonvorm in Schiedam.”
Trots op haar team
Désirée is trots op wat ze in de afgelopen jaren met het team in Schiedam hebben neergezet. “Ik had natuurlijk al als begeleider ervaring met beschermd wonen in Delft en kreeg veel ruimte om die kennis in te zetten, maar elke locatie vraagt om een eigen invulling. Elke gemeente werkt anders en moet je leren kennen. Daarnaast is deze locatie kleiner, de problematiek van de cliënten is zwaarder en in Schiedam delen cliënten bijvoorbeeld één keuken. Dat vraagt iets van de groepsdynamiek en daar moet je cliënten goed in begeleiden. Er staat een stevig team dat meedenkt en uitdagingen niet uit de weg gaat. We doen het echt met z’n allen. Toen de deuren opengingen, zaten we al snel vol.”
Er staat een stevig team dat meedenkt en uitdagingen niet uit de weg gaat. We doen het echt met z’n allen.
Désirée Verduijn
Zorgcoördinator van zes teams
Na de opening van beschermd wonen in Schiedam, kreeg Désirée meer teams onder haar vleugels. Achter haar naam staat een indrukwekkende opsomming van functies en afkortingen. Ze is zorgcoördinator (zoco) van de trajectbegeleiders voor Wmo-vragen in MVS (Maassluis, Vlaardingen en Schiedam), Westland en Spijkenisse. Ook heeft ze naast ATL Westland sinds een carrièrestap van haar collega het ATL in Delft weer onder haar hoede. “Als ik thuis vertel over mijn werk, wordt mijn vriend soms helemaal gek van de afkortingen. ‘Even in normale taal’, zegt hij dan. Kort samengevat coördineer ik zes teams met in totaal zo’n dertig mensen. Voor mij voelt het niet als teveel. Het zijn zelfstandige teams die me weten te vinden als ze vragen hebben.”
Schakel tussen team en manager
Maar toch, hoe doet ze het? “Als zorgcoördinator begeleid ik zelf geen cliënten. Ik onderhoud wel contacten met de gemeenten en krijg de aanmeldingen binnen, maar de dagelijkse begeleiding doen de teams zelf. Ik ben wel regelmatig op de afdelingen te vinden, want als zorgcoördinator wil ik weten wat er speelt. Ik ben aanwezig tijdens hun wekelijkse overleggen. Daarnaast kunnen ze me altijd bellen als ze ergens in vastlopen. Of als er iets speelt op een afdeling, zoals recent twee langdurig zieken. Dit bespreek ik dan met het team en mijn manager. Kunnen we iemand uit een ander team laten meedraaien? Mogen we een vacature uitzetten? Zijn er interventies nodig voor de toekomst? Ik vind het belangrijk om het team daarbij te betrekken en er dan ook echt wat mee te doen.”
Alles wat ik nu doe, heb ik niet geleerd op school. Dat ben ik allemaal aan het leren in de praktijk. Daar krijg ik ook tijd en ruimte voor.
Désirée Verduijn
Gegroeid door vertrouwen
Ondanks de groei die Désirée in een vrij korte tijd heeft doorgemaakt, is ze nog lang niet uitgeleerd. “Ik ben mezelf nog steeds aan het ontwikkelen. Alles wat ik nu doe, heb ik niet geleerd op school. Dat ben ik allemaal aan het leren in de praktijk. Daar krijg ik ook tijd en ruimte voor. Mijn manager Kim geeft me de vrije hand, raadde me coaching aan en is er voor me als ik vragen heb. In het begin, toen ik net in Schiedam begon, belde ik Kim voor elk wissewasje. Met het vertrouwen dat ik krijg en ook in mezelf heb gekregen, durf ik veel meer dingen zelf te beslissen. Dat geeft haar ook rust.”
Begeleiding van medewerkers
Désirée vindt het leuk dat zij nu zelf ook het vertrouwen aan haar medewerkers kan geven. Ze houdt van ontwikkeling en van het begeleiden van anderen bij hun ontwikkeling. “Eerst deed ik dit als ambulant begeleider van cliënten. Daar heb ik wel succesverhalen in meegemaakt. Dat mensen niks hadden en vervolgens zelfstandig konden wonen of een baan hadden. Nu kan ik er echt van genieten als ik een collega op weg help, met dagelijks werk of een nieuwe uitdaging. Of als ik stagiaires in een paar maanden zie groeien in hun vak. Ik kijk dan met ze mee: wat leer je op school, wat staat er in de theorie en hoe kun je dit dan toepassen in de praktijk? Daar leer ik zelf ook weer van. En ik denk dat ik op zo’n moment ook een beetje mezelf zie. Als je zag hoe ik binnenkwam en zie wat ik nu doe, dan gun ik dat iedereen.”
